BestQuickBook

นิยายรักถูกมองว่าอ่านเล่นๆ แต่ความจริงอ่านแล้วได้อะไรบ้าง

นิยายรักถูกมองว่าอ่านเล่นๆ แต่ความจริงอ่านแล้วได้อะไรบ้าง
ที่มา: Wikimedia Commons

ป้าย “หนังสืออ่านเล่น” ที่แปะอยู่บนนิยายรัก ส่วนมากถูกแปะโดยคนที่ไม่ค่อยได้อ่านมัน คนที่อ่านนิยายรักมาหลายสิบเล่มกลับเล่าอีกแบบ ว่ามันสอนเรื่องคน เรื่องความรู้สึก และเรื่องการสื่อสาร มากกว่าหนังสือหลายเล่มที่ดูจริงจังกว่า ลองมาไล่ดูคำพูดที่ได้ยินกันบ่อยทีละประโยค

“อ่านนิยายรักไปก็ไม่ได้ความรู้อะไร”

ความรู้ไม่ได้มีแค่ตัวเลขกับข้อเท็จจริง นิยายรักที่เขียนดีพาเราเข้าไปอยู่ในหัวของคนที่คิดต่างจากเรา เห็นว่าความน้อยใจเล็กๆ สะสมจนกลายเป็นความห่างเหินได้อย่างไร และคำพูดประโยคเดียวเปลี่ยนความสัมพันธ์ได้แค่ไหน นี่คือความเข้าใจคนที่ใช้ได้จริงในชีวิต

นิยายรักย้อนยุคยังพาไปเห็นชีวิตประจำวันในอดีต ถ้าอ่านแล้วอยากรู้ว่ายุคนั้นเป็นอย่างไรจริงๆ ก็ต่อยอดไปหาหลักฐานร่วมสมัย อย่างบันทึกของทูตและพ่อค้าต่างแดนที่เดินทางเข้ามาในสมัยอยุธยา ซึ่งก็ต้องอ่านอย่างมีวิจารณญาณไม่ต่างกัน

“เรื่องก็ซ้ำๆ เดาตอนจบได้ตั้งแต่หน้าแรก”

จริงครับว่านิยายรักจำนวนมากจบอย่างที่เราหวัง แต่คนอ่านแนวนี้ไม่ได้อ่านเพื่อลุ้นตอนจบ เขาอ่านเพื่อดูว่าตัวละครเดินทางไปถึงตรงนั้นอย่างไร คล้ายฟังเพลงที่รู้ทำนองอยู่แล้ว แต่ยังอยากฟังว่านักร้องคนนี้ตีความอย่างไร สูตรเดียวกันในมือนักเขียนต่างคนจึงให้รสชาติต่างกันมาก

“คนอ่านนิยายรักคือคนหนีความจริง”

การพักใจไม่ใช่การหนี หลังวันที่เหนื่อย การได้อยู่ในเรื่องที่รู้ว่าจะจบดี ช่วยให้ใจได้ผ่อนลงบ้าง ภาพคู่พระนางเดินเล่นริมทะเลยามเย็น ชวนให้นึกถึงชายหาดใกล้กรุงอย่างริมหาดบางแสนในวันที่ลมทะเลพัดเย็น เป็นภาพที่ทำให้คนอ่านยิ้มได้โดยไม่ต้องคิดมาก

นิยายรักยังเป็นประตูสู่การอ่านที่หลายคนมองข้าม คนที่อ่านต่อเนื่องจนติดนิสัย มักขยับไปหาแนวอื่นได้ง่าย บางคนสงสัยว่าทำไมใจเต้นแรงเวลาตื่นเต้น แล้วเลยไปเปิดหนังสือวิทยาศาสตร์ภาษาง่ายว่าด้วยร่างกายและสมอง ต่อก็มี

“อ่านมากๆ เดี๋ยวก็คาดหวังความรักแบบในหนังสือ”

ข้อนี้มีส่วนจริงอยู่บ้าง นิยายบางเรื่องทำให้พฤติกรรมที่ไม่ดี เช่น ความหึงหวงจนควบคุมอีกฝ่าย ดูโรแมนติกเกินจริง ทางแก้ไม่ใช่เลิกอ่าน แต่คืออ่านอย่างรู้ทัน ถามตัวเองว่าถ้าเรื่องนี้เกิดกับเพื่อนเรา เราจะยังมองว่าน่ารักไหม ทักษะเดียวกันนี้ใช้ได้กับหนังสือทุกแนวที่เล่าเรื่องคน รวมถึงชีวประวัติที่บางครั้งก็ถูกเล่าให้สวยกว่าชีวิตจริง

ถ้าตอนนี้มีนิยายรักเปิดค้างอยู่ข้างเตียง ลองเสียบที่คั่นไว้ตรงหน้าที่มีบทสนทนาซึ่งทำให้คุณยิ้มได้สักฉาก แล้วอ่านซ้ำอีกรอบช้าๆ ดูว่าตัวละครพูดอะไรที่เราเองอยากพูดกับคนสำคัญได้แบบนั้นบ้าง